De Oeigoeren
De Oeigoeren die in België wonen betogen op vier februari 2005 aan de Chinese ambassade om te protesteren tegen de tragische feiten van februari 1997 in de stad KOULDJA SINZIANE in de autonome Oeigoerse regio in China.

China: Remembering the victims of police brutality in Gulja, Xinjiang on 5-6 February 1997
Eight years ago on 5 February 1997, dozens of people were killed or seriously injured when the Chinese security forces brutally broke up a peaceful demonstration in the city of Gulja (Yining) in the Xinjiang Uighur Autonomous Region (XUAR) of China. Hundreds, possibly thousands, more lost their lives or were seriously injured in the unrest that occurred the following day. Large numbers of people were arrested during the demonstration and its aftermath. Many detainees were beaten or otherwise tortured and at least two have since died in custody. An unknown number of people remain in prison in connection with these events.

Turkstaligen: een grote familie
Uighuren, Azeri's, Kirghizen, Tataren of Bachkiren, al deze minderheden die zich in België gevestigd hebben, delen een Turkstalig dialect, zonder dat ze van Turkije afkomstig zijn. Hoe organiseren ze zich en wat zijn hun banden met de Turkse gemeenschap?

Sanam Uighur Ensemble
’Muziek uit welke diaspora?’ zult u wellicht vragen. Welnu, de Oigoeren zijn een volk dat verwant was aan de Hunnen en dat voornamelijk leeft in de uitgestrekte, meest noordwestelijke provincie van het huidige China, Xinjiang. Ooit - van de 8e tot de 10e eeuw - vormden zij een machtig, geletterd en welvarend koninkrijk, maar in de eeuwen daarna sloeg het verval toe door invasies en conflicten met onder meer de Arabieren, de Mongolen en de Chinezen. In 1949 werden zij ingelijfd door communistisch China, waarbinnen zij ook nu nog een onderdrukte culturele minderheid uitmaken. Reden voor vele Oigoeren om net als sommige van hun voorvaderen uit te wijken naar oorden zoals Oezbekistan, Kirgyzstan en Kazachstan.

Sultan Kurash.
De muziek van zanger Sultan Kurash werd in 1993 verboden toen hij nog in China was. Nu woont hij in Zweden waar hij in 1999 asiel kreeg. In 1996 verliet hij China en kwam naar Turkije met een vals paspoort. Een jaar later kwam hij aan in Kyrgyzstan met 10,000 cassette tapes met zijn muziek.

Violinist uit Gent (van onze cyclus "Onze in de stad")
We waren aan het bezoek bij onze beroemde violinist Arken Mansurov, nu wel artiest van het ensemble “Mashrap”. In zijn tijd heeft Arken-aka de muzikale school beeindigt, en toen ook serre volgens de klasse van viool, maar aan dit zijn talent is niet beperkt. Hij speelt op dutar (oeigoerse nationaal instrument), en op gidzhak (oeigoerse nationaal instrument), op de synthesizer en aan fortepiano.Hij bracht zijn vaardigheid niet alleen op zijn thuisland over, maar ook hier van de studenten zijn er geen ringweg.

Oeigoeren / CET
Nu de Chinezen zichzelf tot medestanders in de Amerikaanse strijd tegen het 'wereldterrorisme' hebben uitgeroepen, kunnen ze zonder al te veel westers protest nog harder te keer gaan tegen de separatistische Oeigoeren in de noordwestelijke provincie Xinjiang. Die baren hen namelijk al sinds de annexatie in 1949 kopzorgen.

"Onze in de Stad"
In Belgie zijn heel veel talentvolle Oeigoerse volk, maar over de meeste van hun goddelijke talent, echter het waardevol verschijnsel, dat niet bekend voor brede kring is. We zijn besloten om dit te corrigeren en hebben een nieuwe rubriek gecreeerd "Onze in de Stad", waarin we zullen jullie, onze beste lezers kennismaken, met talentvol en geachte mensen!

Voorbereiding voor "Navruz".
Tot de feestelijke avond er is nog 20 dagen!! 27 februari, zoals was gepland is een bijeenkomst plaatsgevonden,waarin was woordelijk besproken over allerlei het laatst voorbereidingen voor deze eerste feestelijke concert! Waar zullen optreden niet de Grote en Beroemd maar niet minder talentvol Onze met jullie Jongeren!

CHINA - Oeigoers vluchteling terechtgesteld
Na de aanslagen van 11 september 2001 in de VSA heeft China de druk op de Oeigoerse gemeenschap opgevoerd door moskeeen te sluiten en de voorstanders van onafhankelijkheid als "etnische separatisten" of "terroristen" te brandmerken. De autoriteiten maken echter weinig onderscheid tussen gewelddadig en vreedzaam protest.

Amnesty International
In Engeland en Schotland wordt morgen, 5 februari, het bloedbad in Gulja (Yining) herdacht. De brief wordt er afgegeven aan de Chinese ambassade.
Dirk Verghote “Amnesty” heeft hem voor "YMYT-Oemoet" uit het Engels vertaald in het Nederlands.”

Mäshräp Ensemble
De Oeigoeren zijn beroemd om hun muziek - en danstradities, waarin Turks -Perzische invloeden overheersen. De Oeigoeren zijn een islamitisch volk dat met zo’n 8 miljoen inwoners zowat de helft van de bevolking uitmaakt van de autonome Chinese provincie Xin-jang (Oost-Turkestan). De culturele roots van de Oeigoeren zijn sterk verwant met die van de Turken, zowel op etymologisch als op muzikaal vlak.

Peking pakt Oeigoeren onverbiddelijk aan
De Amerikaanse 'oorlog tegen het terrorisme' vindt wereldwijd navolging. Niet alleen in Israel en in Tsjetsjenie is de strijd verhard. Ook de Chinese regering lijkt een vrijbrief gevonden te hebben om de islamitische Oeigoeren - in het westen van China - nog harder aan te pakken dan zij al deed. Peking stuurt zoveel mogelijk Han-Chinezen naar Xinjiang, opdat de Oeigoeren in eigen provincie een minderheid worden.

DE OEIGOEREN EN DE STAAT IN XINJIANG, VOLKSREPUBLIEK CHINA
Alhoewel slechts 8,4% van de inwoners van de volksrepubliek China als minderheden gecatalogiseerd staat, betekent zulks niet dat het land gevrijwaard blijft van etno-religieuze onrust. De problemen in Tibet zijn al geruime tijd bekend. De jongste jaren duiken in dit opzicht steeds vaker berichten op over China’s noordwestelijke provincie Xinjiang en daarbij valt steevast de naam van de Oeigoeren. In februari dit jaar grepen in Yining de zwaarste anti-Han rellen sinds jaren plaats en op de dag van de begrafenis van Deng Xiaoping werd Urumqi - Xinjiangs hoofdstad - opgeschrikt door een drievoudige bomaanslag. Het betreft hier echter helemaal geen recent, maar een oud probleem, dat teruggaat tot de eerste pogingen halverwege de achttiende eeuw om dit deel van Centraal-Azië in het Chinese rijk te incorporeren, een proces dat nog volop aan de gang is. Dit artikel schetst de achtergronden en het verloop van dat proces, met nadruk op de rol van de staat in de diverse aspecten van de minderhedenproblematiek.